یک بوسه ز لب های تو در خواب گرفتم، گویی که گل از چشمه مهتاب گرفتم، هرگز نتوانی ز من دور بمانی، چون عکس تو را در دل خود قاب گرفتم

ای کاش پنجره ی صدایمان کند، بی پایه ترین شرم رهایمان کند، می ترسم از اینکه هر دو عاشق باشیم، آنوقت سکوتمان جدایمان کند